Blog

\’Hond er in, ik er uit\’

Ieder jaar opnieuw stond het bovenop mijn verlanglijstje. Niet alleen met Sinterklaas en kerst, ook als ik jarig was. Maar nooit kreeg ik dat ene cadeau waar ik zo op hoopte: een hond.

Blijven dromen

Ik was niet de enige in het gezin die dolgraag een hond wilde. Met mijn broertjes en mijn moeder had ik het regelmatig over hoe fantastisch het zou zijn een hond te hebben. Lekker uitwaaien op het strand met de hond, kroelen op de bank met de hond. De enige spelbreker was mijn vader. Hij was erg stellig in zijn veto: ‘hond er in, ik er uit’ zei hij altijd.

En op zich had hij een goede reden om zich tegen de komst van een hond te verzetten. In het verleden is hij eens gebeten door een baasje die zijn pitbull niet onder controle had. Het was tijdens een wielertocht en de hond had hem tot het bot in zijn knie gebeten. Gelukkig heeft hij, afgezien van een fors litteken, geen blijvend letsel opgelopen. Maar sinds dat ongeval is mijn vader altijd wantrouwig geweest voor iedere hond.

Eigen huis eigen hond

Inmiddels zijn we echter twintig jaar verder. Het ouderlijk nest heb ik al lang verlaten. Sinds kort ben ik ook groter gaan wonen: het studentenhuisje is ingeruild voor een nette benedenwoning. Met tuin en al.

En dat betekent dat ik eindelijk mijn langverwachte droom heb kunnen verwezenlijken. De gezinsuitbreiding waar ik altijd op hoopte: sinds januari is onze familie een hond rijker!

Natuurlijk heb ik dit lang van te voren ook al bij mijn vader aangekondigd. Ik zou het mezelf immers nooit vergeven als hij door de aanwezigheid van een hond nooit meer bij mij langs durft te komen. Hij was zeker niet enthousiast toen ik dit aan hem voorlegde. Maar hij begreep ook wel dat hij er vrij weinig over te zeggen had. En zo lang de hond in de bench zou zitten zou het wel goed moeten komen.

Max doet alle harten smelten

Sinds januari loopt Max dus bij ons in huis. Een Golden Retriever, een prachtige pup met schitterende oogjes. Dit gezelschapsbeest was al gauw razend populair in de buurt. Een goede hond voor beginnende honden-houders. En de wonderen zijn de wereld nog niet uit: zelfs mijn vader lijkt langzaam te smelten voor het vriendelijke karakter van deze pup. Een pup zien opgroeien tot volwassen en vriendelijke hond schijnt ook een goede methode te zijn om van een hondenfobie af te komen. Wie weet komt er ooit een dag dat mijn vader graag een rondje met Max gaat lopen?

Geef een reactie